|
Niezwykle nastrojowa książka o starzeniu się i umieraniu adresowana do dzieci i nastolatków (9 - 14 lat). Zadają oni pytania egzystencjalne - o sens życia i śmierci, o archetypowe: "dokąd idziemy?". A gdy stykają się z tą graniczną sytuacją, potrzebują wiedzy o tym, że ważne jest przygotowanie się na odejście bliskich. A także o tym, jakie ma znaczenie - zarówno dla umierającego, jak i dla tych, którzy pozostają - pielęgnowanie pamięci o nim.
Jest to wzruszająca opowieść o głębokiej więzi miedzy wnuczką i dziadkiem oraz o stracie, umiejętności godzenia się z nią i akceptacji tego, co nieuchronne. O wartości utworu stanowi przybliżany przez autora trudny temat procesów starzenia się i umierania. A osadzenie opowieści w egzotycznej dla młodego polskiego czytelnika hinduskiej rzeczywistości, która okazuje się nie tak znowu odległa od naszych rodzimych realiów, jeszcze zwiększa jej atrakcyjność. Indie są miejscem, gdzie dzieci, tak samo jak dzieci w Polsce, chodzą do szkoły, jeżdżą na rowerach, nawiązują przyjaźnie, czytają książki, oglądają telewizję, zadają pytania na temat sensu życia, jeszcze zwiększa jej atrakcyjność. Z tego względu historia Akszu ma uniwersalny charakter.
Książkę polecamy uwadze nie tylko samych dzieci, ale też rodziców, nauczycieli i wychowawców, którzy pragną prowadzić z nimi szczerą i głęboką rozmowę. Opowieść ta stanowi doskonały punkt wyjścia do dyskusji na trudny temat przemijania.
|
Słowo od Autora:
Dlaczego napisałem tę książkę?
Jestem naukowcem. Spędziłem prawie całe życie, poszukując odpowiedzi na pytanie, dlaczego się starzejemy. Napisałem na ten temat 175 artykułów naukowych i 10 książek dla moich kolegów po fachu - naukowców oraz dla studentów. Zawsze także chciałem napisać książkę o starzeniu się przeznaczoną dla młodzieży.
Może mieliście ulubionego zwierzaka i widzieliście, jak po kilku lub kilkunastu latach życia starzeje się i w końcu umiera. Dostrzegacie, że dziadkowie, a stopniowo i rodzice, zapominają o różnych rzeczach, słabną, chorują - starzeją się. Takie spostrzeżenia czasem wywołują niepokój. Ludzie w waszym wieku stawiają ważne pytania, również o to, dlaczego ich rodzice i dziadkowie się starzeją i co się z nimi stanie. Nie wszyscy dorośli umieją na nie odpowiedzieć. Mój syn Anuresz też martwił się tym, że jego dziadek się starzeje i chciał wiedzieć, co się z nim dzieje. Dlatego wpadłem na pomysł napisania książki dla Anuresza, a jednocześnie dla jego rówieśników, takich jak wy - z nadzieją, że złagodzi ona niepokój i lęk, który wywołują zjawiska starzenia się i umierania.
Nie napisałem jej od razu. Zajęło mi to sześć miesięcy. W tej historii, jak to zwykle bywa, prawda miesza się z fantazją. Jej bohaterami są dziesięcioletni Anuresz, który żyje w Danii, i trzynastoletnia Akszu, mieszkająca z ich wspólnym dziadkiem w Indiach. Oni istnieją naprawdę i opowiadam o ich rzeczywistych przeżyciach. Ja sam również tu występuję - jako stryj Akszu.
Książkę tę najpierw napisałem w języku pendżabskim, którego używa się w Pendżabie, krainie położonej w Indiach i Pakistanie. Przeczytało ją wiele dzieci i dorosłych. Kilka osób prosiło mnie, abym przetłumaczył ją na inne języki. Dlatego napisałem ją jeszcze raz, po angielsku, i tak trafiła do dzieci, które mówią w tym języku. Monika Kowaleczko-Szumowska napisała ją specjalnie dla was po polsku. Mam nadzieję, że znajdziecie w niej odpowiedzi na niektóre pytania. Wierzę, że spodoba się Wam ta historia o prawdziwych dzieciach, ich rodzicach i dziadku.
Suresh Rattan
Aarhus, Dania, maj 2008
Pamięci Bauji - mojego ojca, Giani Mohinder Singh Rattana
(urodzonego 19. 12. 1909 - zmarłego 23. 02. 1996)
|
|
