Historia powstania tej książki jest równie ciekawa jak ona sama. Otóż Pan Paweł Pawlak, kilka lat temu wymyślił historyjkę o kocie, który aby spełniło się jego marzenie przyjęcia w poczet uczniów szkoły (ot, naiwny) musiał stać się psem...
Ponieważ przez długie lata Pan Pawlak był "naszym towarem eksportowym" i jego ilustracje można było spotkać w różnych zakątkach świata, to nie dziwne, że swoją opowieścią podzielił się z francuskim pisarzem i ilustratorem Panem Gérardem Moncomble. I tak dzięki pomocy warszawskiego wydawnictwa Muchomor możemy dziś cieszyć oczy książką p.t. Kotek, który merdał ogonem Gerarda Moncomble, w oprawie graficznej Pawła Pawlaka.

To ciepła, niezbyt długa historyjka o tolerancji, otwartości na innych i wyrwania się ze schematycznego myślenia i postępowania. Ale myślę, że ważniejsze w tej książce są ilustrację. Śmiem nawet podejrzewać, iż nawet gdyby nie było tekstu, to ta książka i tak byłaby znakomita. Pan Paweł trochę odszedł od swojego charakterystycznego stylu, ta książka jest zupełnie inna, jakby bardziej zbliżona do techniki, jaką posługuję się żona Pana Pawła - również znakomita ilustratorka. Zastosowano w niej wycinankową trójwymiarowość, co powoduje, że postacie są jakby zdjęciem figurek z papieru, ba - nawet dopatrzyłam się ich cieni. Wszystko wykonane jest z niezwykłą precyzją i tworzy spójną całość teatrzyku kukiełkowo-papierowego.
Choć poprzednie prace pana Pawła również były ekspresyjno-dynamiczne (no choćby wspomnieć autorską książkę Jajuńciek), to w tak przyjętej metodzie owo intensywne życie ilustracji uwydatnia się jeszcze bardziej.
Chciałabym, aby ta książka była zwiastunem, jakże pomijanych u naszych wydawców, a popularnych w Wielkim Świecie, książek obrazkowych dla dzieci.