Amy Hest i jej dwie książeczki "Całus na dobranoc" i "Czy źle się czujesz Sam" na dobre zagościły wśród książek czytanych w naszym domu, choć ich tematyka (kłopoty z zasypianiem, choroba misia Sama) jest właściwie punktem wyjścia do pokazania czegoś więcej.
Razem z moją prawie dwuletnią córeczką chętnie wracamy do domu przy ulicy Mirabelkowej, emanującego przytulnym ciepłem niczym lampka wśród "lodowato zimnej nocy", burzy lub ulewy, które rozszalały się na zewnątrz. Ten dom jest prawdziwym schronieniem, ostoją bezpieczeństwa i rodzicielskiej troski.
Mały Miś Sam, nękany chorobą czy bezsennością, nie jest w swoich troskach osamotniony. Ma ciepłą, kochaną mamę, która "po raz kolejny" przeczyta mu ulubioną poczytajkę, która rozgrzeje go szklanką gorącego mleka i w którą wtulony wreszcie zaśnie. Pani Misiowa, uważnie wsłuchana we własne dziecko, mistrzowsko odwróci jego uwagę od choroby; ukoi, zapewni spokojny sen. Jej całuski na dobranoc, jej bliskość są dla małego Misia tym, czego naprawdę potrzebuje.
Dla nas te książeczki to piękne opowieści o byciu blisko siebie, we wszystkich codziennych sytuacjach, których doświadczamy w rodzinie. Są zachętą do głębokiej i cierpliwej obecności rodziców w życiu swoich dzieci, do pochylania się nad nimi, a wreszcie do szukania dobrych rozwiązań i dawania im tego, co najważniejsze, czyli miłości i oparcia.
Mocną stroną obu książek są ilustracje w wykonaniu Anity Jeram. Ciepłe, lekko zgaszone kolory są balsamem dla duszy zaglądającego tu czytelnika. Niebieski szlafroczek misia Sama, jego kapciuszki czy czerwony kocyk to takie barwne plamy zapadające w naszą pamięć i symbolizujące to, o czym pisałam wcześniej- ciepło, domowe rytuały, zapewnianie bezpieczeństwa.
Obie książeczki są napisane ładnym, zrozumiałym dla dzieci językiem, pozbawione nachalnego dydaktyzmu. Lektura obowiązkowa dla najmłodszych czytelników i czytelniczek!
