Trzynastoletni Jaś jest całkowicie sparaliżowany, ale emocjonalnie i intelektualnie o wiele bardziej utalentowany niż większość otaczających go ludzi. Jego mama z miłością zajmuje się nim dniem i nocą, nie chcąc nawet myśleć o oddaniu go do domu opieki. Ojciec, który nie mógł się pogodzić z sytuacją, porzucił rodzinę jakiś czas temu.

Książka o głębokiej niepełnosprawności, napisana z perspektywy nastolatka, z wrażliwością, ale nie sentymentalnie, bez żadnych tabu. Niezwykły opis witalności i woli życia, którą Jaś czerpie z wiedzy, że są na świecie ludzie, którzy go potrzebują.

Książka zdobyła wyróżnienie w konkursie IBBY w 2003 roku, a w 2006 została wpisana na międzynarodową listę Białych Kruków (White Cravens 2006).